maandag 21 december 2015

Blauw(sloot) Tilburg

Logo Blauw Tilburg
Blauw Tilburg is de naam van een nieuw kunstproject onder leiding van Tilburgers Saskia Dellevoet en Suzanne Keurntjes. Zij vroegen daarvoor subsidie aan bij het Fonds voor Cultuurparticipatie. Deze werd gehonoreerd. In de omschrijving van het project lezen we: 'Dit project combineert geschiedenis en sociale innovatie met beeldende kunst. Ruim honderd jaar geleden had Tilburg 35 waterstromen. Die zijn allemaal verdwenen. Diverse organisaties waaronder de European Social Innovation Week, Incubate en Levend Water werken samen om Tilburgers creatief kennis te laten maken met deze vergeten geschiedenis.' Het doel is dat er drie kunstwerken gaan ontstaan, gebaseerd en geinspireerd op de blauwsloten van Tilburg. Op Facebook is een groep aangemaakt. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden.

De blauwsloot van Tilburg is een veelbesproken onderwerp. De website Cubra wijdt er een lemma aan en zelfs een 'dossier Blauwsloot'. Bovenaan in het dossier prijkt een Prent van de Week, een gedicht van Cees Robben. 'Ge bènt nòg nèt as vruuger slôot, en dôod onnêûzel strumke...' Maar lang niet alleen Cees Robben werd door de blauwsloot geïnspireerd. Lees hier bijvoorbeeld het verhaal van Henk van Mierlo in het Geheugen van Tilburg over een 'natte avondwandeling in 1913'.

Cees Robben. Prent van de Week in Rooms Leven 28 februari 1958
Schrijver Hans van Poppel heeft er zelfs blijkbaar ooit in gelegen. Zijn verhaal op het Geheugen gaat hierover: 'Als geboren Tilburger moest ik hieraan denken, toen enige maanden geleden op Radio Brabant en enkele dagen later in het Brabants Dagblad geschreven werd over de voormalige blauw sloot, die in de Tongerlose Hoefstraat vervuiling veroorzaakte. Daar waar de textielfabriek van Mutsaers & Van Poppel gestaan had.
Ik weet nog hoe die sloot stonk, dat vergeet je nooit, zeker als je er eens in hebt gelegen.' Lees verder: 'Witte hoe nen blauwsloot ruukt?'.Mieke-Nelie van der Heijden vertelt ook over de blauwsloot in haar verhaal over de aanleg van rioleringen in Tilburg rond 1910. Een verhaal met een trieste afloop is van Frans Loojkens: 'Maar het was niet alleen maar leuk. We werden ook geconfronteerd met de andere kant van het leven, het verdriet. Aan het einde van de straat liep een blauwsloot. Een sloot waardoor het afvalwater van de textielfabriek en leerlooierijen werd afgevoerd naar de vloeivelden. Deze lagen waar nu ongeveer de waterzuivering staat en de stortplaats de Spinder ligt. Het was een vieze stinkende sloot gekleurd door verfstoffen en met een dikke laag slip erin. Viel je erin dan was de kans groot dat je niet meer eruit kon komen en zo verdronk. Een buurmeisje van ons is dit overkomen.' Het verhaal van Looijkens is te lezen onder de kop 'Terug naar de Stokhasselt'.

Saskia Dellevoet en Suzanne Keurntjes zijn nog op zoek naar enkele verhalenvertellers over de blauwsloot. Wie nog levende herinneringen heeft, stuurt een mail naar Stadsmuseum Tilburg. Ook andere geïnteresseerden kunnen reageren.