maandag 30 juni 2014

Bewieroking


Dankbetuiging Frans Verbunt
Meer dan dertig monumenten herinneren ons aan de Tweede Wereldoorlog. Ter gelegenheid van de Eerste Wereldoorlog hebben we er geen een.  Dat mag vreemd zijn voor een ‘drama’ dat vanaf 28 juni 1914 ‘Europa voorgoed veranderde’. Brabants Dagblad besteedde er vorige week zaterdag een compleet katern aan. In de Grote Oorlog bleef Nederland neutraal, maar Tilburg verschoot goed van kleur toen er op een bevolking van 50.000 inwoners maar liefst 15.000 Nederlandse soldaten in en rondom de stad werden gemobiliseerd en 10.000 Belgische vluchtelingen hier een onderkomen vonden. Onze stadsgenoten kwamen al snel in actie en richtten een hulpcomité op. Dit team - met grootheden als burgemeester Raupp, Frans Verbunt en kapelaan Poell - zorgde voor onderdak, eten, drinken, registratie, huisvesting, medische zorg, scholing en financiële ondersteuning.
Betrokken Tilburger Tine van de Weyer wil in het kader van de herdenking een voorstel doen voor een monument.  Op Facebook lezen we haar motivatie: ‘Die geweldige compassie van onze stad, deze betrokkenheid op de ander, de vreemdeling, de ontheemde mag worden vormgegeven in een ‘Monument voor de gastvrije stad’ en ‘Bij ons in Tilburg blijft niemand aan de kant staan. In 1914 waren we de stad van solidariteit en honderd jaar later zijn we nog steeds de stad van gemeenschapszin en gastvrijheid.’ Ralf Bodelier van Wereldpodium vindt Tines idee helemaal goed en stelt voor om de opvang uit '14-'18 door te trekken tot de dag van vandaag.

Slot interneringskamp Nijverstraat
Toch zijn er ook tegenberichten en zo reageert een facebooker op Tines bericht: ‘Stop ze symbolisch in dat lelijke Draaiend Huis, misschien wordt het dan nog wat …’ Ook kunstenaar en architect Ad Roefs heeft zo zijn bedenkingen: ‘Liever een monument dat die 10.000 ontheemde Belgen herdenkt, dan dat we onszelf als Tilburgers steeds maar weer bewieroken.’ Nog een overweging van mijn kant: In hoeverre waren de Tilburgers zuiver op de graat? In de Nijverstraat bevond zich immers een interneringskamp voor Belgische militairen. Dit diende als ‘woonverblijf voor soldaten’ die op verzoek van fabrikanten in Tilburg tewerk werden gesteld wegens een tekort aan lokale arbeiders. Het zullen lang geen dertig monumenten ter herinnering aan de Eerste Wereldoorlog gaan worden. Maar wat doen we met die mogelijke ene: herdenken we de ‘goede’ Tilburgers of wordt het een monument voor de ontheemde Belgen?

Deze tekst schreef Petra Robben voor een column in Brabants Dagblad 28 juni 2014.
 

Geen opmerkingen: